Het voorstel van Seth Godin om iedere dag een blog te schrijven is voor mij niet te doen. Ik denk ook niet dat jullie daar op zitten te wachten... maar dat maakt mij dan weer niet uit. Als ik over een jaartje terugkijk op mijn eerste blogs, is er in ieder geval weer genoeg te lachen en heb ik hopelijk veel geleerd.
Een beetje kromme titel boven deze blog, ik kon zo gauw niets beters bedenken. Maar je ziet: ik hou van woordspelingen en woordgrapjes. (En mijn sterrenbeeld is Tweelingen maar ik heb niets met astrologie. Daar ben ik te nuchter voor.)
Taal en woorden hebben altijd al mijn belangstelling gehad. Ik was aardig goed in taal op school. Ik herinner mij van de lagere school (Rehobothschool, Nijkerk) de huiswerkopdrachten met moeilijke woorden, afkortingen, synoniemen, homoniemen, spreekwoorden en gezegden. Dan werden de woordenboeken erbij gehaald en waren de oefeningen in no-time klaar, soms al weken van tevoren. Grammatica ging mij ook goed af: de t's en dt's vormden weinig problemen, terwijl ik veel klasgenoten wanhopig zag kijken bij het dictee.
Op de middelbare school (Farel College, Amersfoort) kreeg ik ook les in Engels, Duits, Frans en zelfs Latijn. Iedere leraar had daar zo zijn of haar eigen manier van taal onderrichten, wat zich liet vertalen in de behaalde rapportcijfers. Een paar geleden heb ik een jaartje Spaanse les genomen en vorig heb ik zelfs een paar woordjes Turks geleerd.
Ik kan enorm genieten van een woordgrap van een cabaretier, maar ook van een verspreking, of een mooie palindroom ("Nelli plaatst op 'n' parterretrap 'n pot staalpillen"). Mocht jij hier ook van houden, check dan het boek Opperlandse taal en letterkunde van Battus.
Waarom ik dit allemaal vertel? Geen idee, of misschien om te laten zien dat taal mijn interesse heeft, of had ik dat al gezegd? Ik heb jaren geleden zelfs met de gedachte gespeeld om vertaler te worden, mocht ik mijn huidige beroep niet meer kunnen uitoefenen, of dat gewoon zat zijn.
Sterker nog: ik heb wel eens geprobeerd een Engels sciencefictionverhaal voor mezelf te vertalen (Diamond Dogs van Alastair Reynolds), gewoon om te kijken of ik enig talent hiervoor bezit. Het is een geweldig verhaal, maar het duurde veel te lang eer ik een paar fatsoenlijke Nederlandse zinnen op papier kreeg.
Ook heb ik twee keer meegewerkt aan (een stuk van) de ondertiteling van een nieuw uitgekomen film voor een clubje uploaders. Maar dat is toch niet helemaal bevredigend, ook al vond ik dat ik het beter deed dan sommige anderen.
Ik heb daarom besloten dat ik het (in ieder geval voorlopig) wel gewoon bij de taalgrapjes hou en het vertalen overlaat aan de pro's. Kan ik me weer lekker vastbijten in het oplossen van softwarebugs en het schrijven van blogs.
